Home América Latina Eleccións plebiscitarias na Arxentina

Eleccións plebiscitarias na Arxentina

por Xan Leira

Por Xan Leira

As eleccións primarias celebradas onte na Arxentinaderon un claro triunfo á lista opositora do Frente de Todos, que leva como candidatos á presidencia e vicepresidencia do país a Alberto Fernández e á ex presidenta arxentina Cristina Fernández de Kirchner, con algo máis do 49 % dos votos contra o 32 % da fórmula oficial do empresario presidente Mauricio Macri e o peronista promacrista Miguel Ángel Pichetto.Agora queda agardar ata o 27 de outubro para a celebración das eleccións definitivas que, todo indica, ratificarán a vitoria do Frente de Todos e o cambio de signo económico e vital do país.

Dicía en colaboracións anteriores a Estratexizandoque o goberno do empresario presidente estaba impoñendo un plan económico privatizador e de entrega das pancas nacionais de desenvolvementoindependente co apoio do FMI, e moi especialmente da súa presidenta Christine Lagarde, futura presidenta do Banco Central Europeo e referente do grupo Bilderberg (ler A nova orde, caminde esperança, de José Vieira); do conglomerado mediático dos xornaisClarín e La Nación; da man amiga do Grupo Prisa e dunha parte importante da xudicatura. Todo este arsenal de guerra para impoñer o modelo neoliberal salvaxe e autoritario do macrismo fracasou unha vez máis na Arxentina.

Arxentina é diferente! 

Os turistas que chegan por primeira vez a Buenos Aires, a súa capital, atopan partes de Europa nos distintos currunchos da cidade e, tamén, nos hábitos da poboación que goza historicamente dos salarios máis altos de Latinoamérica. Os mitos de Gardel, Perón, o Che Guevara e Maradona están presentes no maxín de calquera persoa informada do mundo. As Nais de Praza de Maio, enfrontándose á ditaduramilitar xenocida de 1976-1983, son un referente internacional na loita pola defensa dos dereitoshumanos. A paixón polo aforro en dólares e a alta inflación son variables que rompen a cabeza de calquera observador internacional. Mais, por debaixode todos estes tópicos e tipismos hai un elemento que define á Arxentina, que non é percibido obxectivamente polo visitante e por moitos analistasinternacionais, e é a fortaleza do movemento obreiro e dos seus sindicatos que, ao longo ou á curta, truncaron todos os plans de axustes que se quixeronimpoñer na Arxentina.

Outro elemento diferenciado, e vai parello ao anterior, é o movemento Peronista que abranguesensibilidades políticas dende a extrema dereita á extrema esquerda, e ten unha porosidade social case que relixiosa que cubre todo o país e todas as capas sociais. Para exemplificar o caso, cómpre dicir que as tres candidaturas que onte rivalizaron e colectaron máis votos levaron na súa fórmula presidencial a un ou dous candidato de extracción peronista.

gobernabilidade do país

Faltan 2 meses para as eleccións xerais do 27 de outubro e 4 para o traspaso do goberno o 10 de decembro. Onte mesmo, despois do retraso de máisde dúas horas de coñecerse os primeiros resultados oficiais –o goberno encargou a xestión informática das eleccións á desprestixiada empresa SmartMatic, coa oposición de todos os partidos políticos que concorreron ás eleccións das PASO–, o entramado económico e mediático trasladaba aos candidatos gañadores do Frente de Todos unha parte da responsabilidade da gobernabilidade do país. Arxentina dende que goberna o empresario presidente acadou records catastróficos na inflación, no risco país, no desemprego, na pobreza, na desnutrición, nadesocupación, na falta de liberdades, na represión da protesta social. Pola contra o empresario presidente e a súa banda de CEOs incrementaron enormemente a súa riqueza e patrimonio.

Quen atenta contra a gobernabilidade?

Cal é a gobernabilidade que procuran os Mercados?

Para rematar, o resultado de onte nas elecciónsprimarias das PASO: Pobo 1 – FMI MACRI 0

0 comentário
0

RECOMENDAMOS

Comente

* Ao utilizar este formulário, você concorda com o armazenamento e gestão de seus dados por este site.